تابلو

(( بکوشید تا از در تنگ داخل شوید ))

                                             انجیل لوقا- سوره 13 آیه 24

به نام روشنایی

 

یک خط ممتد               همه جنگل است توی تابلو

همه رنگ است در همه پرنده پریده ازصدا

                                           دهان من باز

                                           حرف هام در اشکال مبهمی برای خودم هم نگفته اند

                                           -هوا در من هست

جمبنده و سیال و همانطور خودش 

اتفاقی از سینه ام عبور نکرده

تابلو نشانش بدهد ابر

اهلی است –

دل تابلو    آن بالای درخت و این پائین من

               هرچقدر هم که نور نباشد.



صدا اگر باقی ماندنی داشته باشد، ترس است

نباید از همه چیز عبور کند

نه از تابلو با دهان باز من

روی پل رنگ ها شده موج

بی یک خط صدا

بیرون یا توی تابلو که بیرونم کرده

                                             از رنگش

ماتم گرفتم از این عریانی که بیرون می خواهد

رنگ های آخر در را سر پا کرده اند

بی سنگریزه ی این بیرون برای صدا کردن دری که معنایم کرده بود

 بیرونش یا هر کجا اگر عبورم را بخواهد

-         بیرونم اما –

این جا تمام شدن مرکب خود کار و هرجای تابلو  تمام شدن رنگ برای آب و تشنگی .

 



پیچیده در من

صورتکم در تابلو پشت کرده

پاهایم با من که فاصله را به خودم بر گردانم

آنجا آنطرف پشت تابلو

واینجا که هرچه دورتر می شوم هست 

تهاجمی از رنگ و چشمهام ، نزدیکتر ،زل زده به من

آن بالای مد و این پائین نقطه تنها جمله هام را تنگ کرده

-         چهار سمت تابلو را به هر طرف بیشتر

و می دانم در را برایم 

اگر باز بشود .

بیست و هشتمین روزهشتمین ماه هزارو سیصدو هشتاد و شش

رشت . مجتمع خاتم الانبیا،اتاق انجمن داستان ، امین علیزاده